درباره وزارت

سال 1359 خورشیدی با ادغام تعدادی از ادارات که به شکل غیر منسجم و پراکنده در گستره کار و رفاه اجتماعی فعالیت داشتند، ریاستی با نام «ریاست عمومی کار و تأمینات اجتماعی» با هویت ارگان مرکزی اداره دولتی در چوکات شورای وزیران وقت به فعالیت آغاز کرد. این ریاست به سال 1363 با عنوان «کمیته دولتی کار و تأمینات اجتماعی» منحیث اداره مستقل تغییر موقف داده و در برج میزان سال 1367 با نام «اداره مرکزی کار و تأمینات اجتماعی» به سطح مافوق رتبه منظور و فعالیت هایش را به سطح ادارات دولتی، غیردولتی و مؤسسات خارجی مقیم افغانستان دنبال نمود. در سال 1369 ریاست های کودکستان ها و پرورشگاه و میرمنو تولنه که قلمرو کاری شان در عرصه رفاه اجتماعی می باشد به اساس فرمان شماره 816؛ 5/3/1369 دولت وقت و تأیید شورای ملی به این اداره مدغم و به سطح وزارت ارتقاء یافت. در سال 1376 و پس از تسلط طالبان بر کابل این وزارت دوباره به سطح ریاست عمومی مافوق رتبه تنزیل موقف پیدا کرد. با ایجاد اداره مؤقت این ریاست مجدداً به سطح وزارت ترقی کرد و در سال 1385 به اساس حکم 1903؛ 23/5/1385 ریاست جمهوری اسلامی افغانستان، وزارت امور شهدا و معلولین به وزارت کار و امور اجتماعی پیوست. این وزارت اکنون دارای 4 معینیت و 34 ریاست ولایتی می باشد وزارت کار، امور اجتماعی، شهدأ و معلولین یکی از وزارت های کلیدی جمهوری اسلامی افغانستان بوده که در بخش امور کار، مصونیت اجتماعی، رفاه و تهیه خدمات برای ا شخاص دارای معلولیت و ورثۀ شهداء فعالیت مینماید. تفاهم نامۀ افغانستان- سند که ستراتیژی انکشاف وسیع افغانستان را بیان میدارد- سه ستون مهم و مستقل را شناسایی نموده است که عبارتند از : امنیت حکومتداری حاکمیت قانون و حقوق بشر انکشاف اقتصادی و انکشاف اجتماعی ازینرو رول وزارت کار، امور اجتماعی، شهدأ و معلولین بالخصوص در عرصۀ تحقق اهداف تفاهمنامۀ افغانستان، بسیار مهم میباشد. وزارت جهت ادا نمودن رسالت خود چهار برنامه را طرح نموده است: برنامۀ رفاه کار و انکشاف مهارتها برنامۀ رفاه برای ورثۀ شهدا و اشخاص دارای معلولیت برنامۀ رفاه اجتماعی برنامه انکشاف ظرفیت اداری و مالی اهداف و مقاصد فراهم نمودن: یک شبکۀ موثر مصونیت اجتماعی برای گروپهای محروم و منزوی تسهیلات لازم جهت انکشاف مهارتها فرصت های کاریابی و رفاه نیروی کار تسهیلات و خدمات بهتر برای خانواده های شهداء و معلولین مبدل ساختن وزارت و ریاست های آن به یک ارگان عصری، با کفایت وموثر که قادر به اداره عرصه های کلیدی کار، اموراجتماعی، شهداً و معلولین گردیده و بدین وسیله در بازسازی و انکشاف اجتماعی - اقتصادی افغانستان سهیم گردد.